Info

In 2017 kwam ik op het idee om een samenwerking te beginnen tussen mij-
zelf als kunststudent en 'de ander’ (theorie Thomas Hirschhorn) als leermeester. In deze samenwerking moest een gemeenschappelijke interesse centraal staan. In dit geval was dat alles met betrekking tot de bouw. Hoewel dit idee in de eerste plaats ten behoeve was voor mijn eigen leerproces, vond ik het ook interessant er achter te komen wat deze samenwerking tussen twee verschillende werelden mij en de ander kan opleveren. Met een andere benadering en vanuit een andere doelstelling.
   Ik besloot contact op te nemen met het bedrijf REAKT. REAKT is een maatschappelijke participatie voor arbeidsongeschikten. REAKT zet zich in voor het reïntegreren van deze groep mensen in onze samenleving. REAKT heeft zeven filialen in Den Haag bestaande uit onder andere fietsenzaken, kunstgalerijen en houtwerkplaatsen. Mensen die arbeidsongeschikt zijn geraakt worden hier gestimuleerd om te blijven werken en te participeren in onze samenleving. Zij verdienen hier een vrijwilligersbedrag van 1,50 per uur voor. Ik ging bij REAKT opzoek naar mensen die vroeger in de bouw hadden gewerkt.

Ik besloot om allereerst als vrijwilliger bij de fietsenzaak van REAKT te werken om zo mensen te ontmoeten. Al snel werd ik voorgesteld aan Carlos Henriquez (1969). Hij was de motor van de fietsenzaak, hij hield alles draaiend en zorgde ervoor dat iedereen van een taak was voorzien. Een paar dagen lang leerde hij mij fietsen repareren in de fietsenzaak. Vervolgens kwam ik op het idee om een eigen fietsenzaak op de kunstacademie te beginnen, onder leiding van Carlos. Ik vroeg hem als het ware mijn ‘leermeester' te zijn in het proces van fietsenreparatie. Carlos ging hier enthousiast op in. In een week tijd toverden we mijn atelier op de kunstacademie om in een fietsenzaak. Het duurde slechts enkele dagen voordat de gehele academie doorhad dat er een goedkope fietsenzaak in de academie was gevestigd. Al snel stond er een rij van kapotte fietsen voor mijn atelier die allen op hun beurt moesten wachten. Uiteindelijk hebben ik en Carlos drie maanden lang aan fietsen gesleuteld en hiermee tevens een zakcentje verdiend.
   Een paar weken in onze samenwerking kwam Carlos met het voor mij verrassende nieuws dat hij voorheen professioneel lasser was geweest. Dit nieuws was precies waar ik naar opzoek was, hij kon zowel mijn leraar worden in het repareren van fietsen als in het vakmanschap van lassen.
   Carlos kwam op het idee een hekwerk te lassen voor zijn eigen balkonnetje. Hier was namelijk tot op dat moment geen hekwerk gevestigd. Samen hebben wij zijn idee uitgevoerd. Met het geld dat wij met de fietsenzaak hadden verdiend kochten we het metaal voor het hekwerk. Carlos leerde mij alle greepjes van het vak lassen, en zo ontstond er een mooi Frans hekwerkje. Nadat we het hekwerk bevestigd hadden organiseerde wij samen een officiële ‘undercover opening’. De opening was 'undercover' aangezien het niet toegestaan is om zomaar iets aan een oud pand te monteren.
   Aan de bezoekers van het evenement deelden wij het volgende mede: 'Ga casual op straat staan, zodat de op opening niet opvalt. Rook een sigaretje en kijk in de etalages tot het hekwerk wordt geopend.'

De dag van de opening arriveerde en op het afgesproken tijdstip ontstond er een groep mensen op straat. Het hekwerk was nog niet te zien door een deken die wij eroverheen hadden gehangen. Toen de groep op straat groot genoeg was opende wij ons project: Carlos onthulde het hekwerk door de deken er af te trekken. Met het poppen van de champagne (eigenlijk twee flesjes bier) was het feest officieel begonnen.
   Uiteindelijk kwamen alle bezoekers bij Carlos thuis wat resulteerde in een groot huisfeest. Zowel familie en vrienden van Carlos en mij waren aanwezig. De opening was een groot succes en het feestje ging door tot in de late uurtjes.

Evenement

Next
Carlos

December 2016
Den Haag
Documentaire